Blog

அவனிடமிருந்து பிரிந்த விக்ரம் தலையை அசைக்க, “கவனமா போ விக்கி…” என்ற சிந்துவின் குரலுடன் இருவரும் விடை பெற்றனர். இப்போது திவாகரின் பார்வை ஷெண்பாவிடம்தான். செல்லும் அவளைத்தான் […]

அலுவலகத்தில் அப்படி என்றால் வீட்டு பக்கமே வர பிடிக்கவில்லை. கதவினை திறந்தால் அவளில்லாத வெறுமை அவனை கொன்று திண்றது. அவளில்லாத குழந்தைகள் இல்லாத இருள் சூழ்ந்த வெறுமை

“ஷெண்பா, என்ன பேச்சு இது?” விக்ரம் தங்கையை அதட்ட, “விடு விக்கி!” என குமரன் எப்போதும் போல அவளுக்கு ஆதரவுக்கரம் நீட்ட, இருவரையும் முறைத்தான் அவன். “இதை

காதல் 32: “பிரசாத் காஃபி குடிக்கிறியாப்பா…?” என்ற தாயின் குரலில் நினைவிற்கு வந்தவன், “இல்லை வேண்டாம்மா…” என்று பதில் மொழிய, “சரிப்பா” என்றவர், “பிரசாத் எப்பதான் மகியும்

“சாரி குமரா, சாரிண்ணா! உன்கூட இனிமே பேசாம இருக்க மாட்டோம். நான் ரொம்ப ஈகோ பிடிச்சவ. அதான் கடவுள் எனக்கு சரியான பாடம் தந்துட்டாரு. உனக்கு ஆக்ஸிடென்ட்

உடனே அலைபேசியை எடுத்து இரவுணவு மற்றும் தேநீரை ஆர்டர் போட்டவன் எழுந்து குளித்து உடை மாற்ற சென்றான். குளித்துவிட்டு தலையை துவட்டியபடி வெளியே வர காவலாளியிடமிருந்து அழைப்பு

காதல் 31: முழுதாக உள்ளுக்குள் இறங்கிய அதிர்ச்சியை உள்வாங்க இயலாதள், “எ… என்ன என்ன சொல்றிங்க சார்…” என்று திக்கி திணறி வினவ, “ஆமா‌ என்கூட திரும்ப

இத்தனை நேரம் மயக்க மருந்தின் உதவியால் வலி தெரியாதிருக்க, இப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கைக்கு உணர்வு வரத் தொடங்கியிருந்தது. கை வலியில் முகத்தைச் சுளித்தான் குமரன். “என்ன

“ம்மா… ஒன்னும் இல்லை மா எனக்கு!” என நன்றாய் எழுந்து அமர முயன்றவனின் முதுகுக்குப் பின்னே தலையணையை நிமிர்த்தி வைத்தாள் மனோஹரி. கணவன் முகத்தை நிமிர்ந்து கூடப்

“நெக்ஸ்ட் பேஷண்டை உள்ள வர சொல்லுங்க!” மனோ செவிலியரிடம் பணித்துவிட்டு கொஞ்சம் தளர்வாக காலை இழுத்து இருக்கையில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்தாள். கீழே நீண்ட நேரம் தொங்கவிட்டிருந்த கால்கள்