Blog

தாயின் சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்டு அமைதியாக இருந்தவன் மனையின் தவிப்பான பார்வையில் கரைந்து, “ம்மா ப்ளீஸ்‌. போதும் இதுக்கு மேல இதை பேச வேண்டாம் அவ பாவம் தப்பு […]

காதல் 35: திருச்சி விமான நிலையம் காலை நேர பரபரப்புடன் இயங்கியவாறு இருக்க பயணிகள் கையில் பையுடன் அங்குமிங்கும் அலைந்து கொண்டிருந்தனர். காலை குளிருக்கு ஏதுவாக நன்றாக

அடுத்தடுத்து வேலை வேகமாக நடந்ததது. குருவும் மகிழும் பிள்ளைகளுடன் பள்ளிக்கு சென்று மாற்று சான்றிதழுக்கு விண்ணப்பித்தனர். குருவின் செல்வாக்கால் வேலை வேகமாக நடக்க ஒரு மணி நேரத்தில்

ஏதோ யோசனையில் இருந்தவளுக்கு அப்போதுதான் திவாகர் நினைவு வந்தது. கடந்த பதினைந்து நாட்களாக அவனை வீட்டுப் பக்கமே காணவில்லை என்ற நினைவு எழ, அலைபேசியில் சகோதரனுக்கு அழைத்தாள்.

காதல் 34: “அப்பா…  வந்துட்டிங்களா…?” என்ற கூச்சலுடன் ஓடி வந்த பிள்ளைகளின் குரலில் தன்னிலை அடைந்த மகி, “வா… வாங்க உள்ள வாங்க சார்” என்று வழிவிட,

“ஆமா! உங்களுக்காகத்தான் வேலையை விட்டேன்… போதுமா?” இவள் மெலிதாய்க் குரலை உயர்த்த,  குமரன் உதட்டில் மெல்லிய புன்னகை படர்ந்தது. அவள் தனக்காக செய்தது வருத்தமாயிருந்தாலும், தனக்காக மட்டும்தான்

இரண்டு நாட்கள் மருத்துவமனை வாசம் முடிந்து குமரன் வீட்டிற்கு அழைத்துவரப்பட்டான். இனி ஒருமாதம் கழித்து வந்தால் போதுமென மருத்துவர் அறிவுரைக் கூறி மருந்து மாத்திரைகளை வழங்கியிருந்தார். கடந்து

ஆனால் அதன் காரணம் ஒரு பெண் அதுவும் இத்தனை நாட்கள் தன்மேல் மட்டும் பாசம் காதல் அன்பு என யாவையும் வைத்திருந்தவளுக்கு இதயம் குருதியை பொழிந்தது. தன்னவனது

காதல் 33: ஹனிகாவிற்கு தான் செவியில் விழுந்த வார்த்தைகளை நம்ப இயலவில்லை. ஒரு வேளை தனக்குத்தான் தவறாக கேட்டிருக்குமோ என்று எண்ணி, “எ… என்ன சொன்னிங்க குரு…?”

“என்ன… என்ன வேணும்?” என்றவள் கைகளை உருவப் போராடினாள். பேச்சில் கோபமோ அல்லது அந்நியத் தன்மையோ அப்பட்டமாய் விரவியிருந்தது.ஆனால் அவனின் பிடி இறுக்கமாய் இருந்தது. “என் முகத்தைப்