என் உள்ளம் கேட்குமே – 10.2
“ஏன்டி, ஏன்?” எனக் கேட்டவனுக்கு அப்படியொரு ஆற்றாமை. என்ன செய்துவிட்டேன் இந்தப் பெண்ணிற்கு நான்? எதற்கு இப்படியொரு அன்பு. என மனம் அடித்துக் கொண்டது. கோபமாய் வந்தது, […]
“ஏன்டி, ஏன்?” எனக் கேட்டவனுக்கு அப்படியொரு ஆற்றாமை. என்ன செய்துவிட்டேன் இந்தப் பெண்ணிற்கு நான்? எதற்கு இப்படியொரு அன்பு. என மனம் அடித்துக் கொண்டது. கோபமாய் வந்தது, […]
தானி சென்று ஒரு மருத்துவமனை முன்பு நிற்க, ஓட்டுநருக்குப் பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டு மனோஹரியைக் கைத்தாங்கலாக அழைத்துச் சென்றான் குமரன். பிரதான சாலையின் முகப்பில் அமைந்திருந்த அந்த சிறிய
, ஒரு விநாடி அழுத்தமாக பார்த்தவன், “ஹனி உன்கிட்ட பேசணுமாம் பேசு” என்றிட, “நானா? என்கிட்டயா?” என்று அதிர்ந்து வினா எழுப்ப, “ஹ்ம்ம் உன்கிட்ட தான்” என்று
தனது தாத்தாவிடம் பேசிவிட்டு அறைக்குள் நுழைய முயன்ற குருவினை மகிழினியின் குரல் தான் வரவேற்றது. “ஒரு நாள் அந்த ராஜா எல்லார்கிட்டயும் ஒரு வேலை கொடுத்தாராம்” என்று
ஹ்ம்ம் கூட்டிட்டு போறேன்” என்று குரு பதில் மொழிய, “அப்புறம் நியூ ட்ரெஸ் சைக்கிள் இதெல்லாம் வாங்கி தர்றீங்களா?” என்று அடுக்க, “ஹ்ம்ம் எல்லாமே வாங்கி தர்றேன்”
காதல் 11: “அப்பா…” என்ற வார்த்தையை உச்சரித்தவளுக்கு உடலோடு சேர்த்து உள்ளமும் நடுங்கியது. மகிழியின் தந்தை சுவாமிநாதன் அவளை சிறு வயதில் இருந்தே மகிம்மா மகிம்மா என்று
எழுந்து நின்று அவனை எரிக்கும் பார்வைப் பார்த்தவளை உருத்து விழித்தவன், “இந்த ஸ்கூட்டியை தூக்குற அளவுக்குக் கூட உன் உடம்புல தெம்பு இல்லை?” என்றவனின் வார்த்தைகள் பல்லிடுக்கில்
“உனக்கு குமரன் வேணும்னா, அவனோட போய்டு. இல்லை அப்பா முக்கியம்னா, அவர் பேச்சைக் கேளு. ரெண்டு பேரையும் உன்னால ஒரே கோட்டுல பயணிக்க வைக்க முடியாது. அது
குமரன் அகன்றதும் வீடு புயலடித்து ஓய்ந்ததைப் போல அதீத அமைதியைத் தத்தெடுத்திருந்தது. மனோஹரி அவன் வார்த்தைக் கொடுத்த அழுத்தமும் வலியும் தாங்காது இத்தனை நேரமிருந்த கோபத்தை விழி
“செய்றதையும் செஞ்சுட்டு எவ்வளோ திமிறா பேசுறா பாருங்கங்க!” ராதா மகளின் இரண்டு கன்னத்திலும் மாற்றி மாற்றி அடிக்க, அப்போதும் வலிக்கிறது என முகத்தைச் சுளிக்காது சிலை போல