அன்பு 16.1
என்றென்றும் அன்புடன் சந்தனா கதையை முழு ஆடியோ நாவலாக கேட்டு மகிழுங்கள் மக்களே 💖🫶 லிங்க்👇, கசங்கிய முகமும் தவித்த உதடுகளும் சிவந்த விழிகளுமாய் தன் முன்னே […]
என்றென்றும் அன்புடன் சந்தனா கதையை முழு ஆடியோ நாவலாக கேட்டு மகிழுங்கள் மக்களே 💖🫶 லிங்க்👇, கசங்கிய முகமும் தவித்த உதடுகளும் சிவந்த விழிகளுமாய் தன் முன்னே […]
இத்தனை விரைவாய் யார் வந்திருக்க கூடுமென எண்ணியபடி கதவைத் திறந்தாள். “சந்தும்மா…” என குகேஷ் பின்னிருந்து பாவனா குரல் கொடுக்க, பயணப்பையுடன் அவள் முன்னே நின்றிருந்தான் ஆடவன்.
எவ்வளவு நேரம் ஆனதென்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை. அப்படியே அமர்ந்திருந்தாள். சுயம் பெற்றதும் தன்னிச்சையாக கால்கள் எழுந்து நிற்க, அறைக்குள் சென்று அவர்களது தூக்கத்தை கெடாதவாறு ஆணியில் மாட்டியிருந்த
மணி பதினொன்றைக் கடந்தும் உறக்கம் விழிகளைத் தழுவாதிருக்க, அலைபேசி திரையில் கைகளை அலையவிட்டவாறு அதில் கண்களை ஓட்டினாள் சந்தனா. தலை வேறு வலிப்பது போலொரு எண்ணம். மறுபுறம்
“என்னாச்சுப்பா குட்டிக்கு? அவ என்கிட்ட சொல்லவே இல்லையே. இப்போ எப்படி இருக்காப்பா?” இவனுக்குப் பதற்றம் தொற்றிக் கொண்டது. “பதறாத மனோ… பயப்பட்ற அளவுக்கு ஒன்னும் இல்ல. இப்போ
“வாங்கிக் கொடுத்துட்டா போச்சு…” என்றவள் அவனுக்கு ஒரு இன்னட்டு நெகிழிப் பையை முழுவதுமாக எடுத்துக் கொடுத்தாள். சின்னவனுக்கு ஏகக் குஷியாகிப் போனது. “பிரகா… என்ன பண்ணீட்டு இருக்க
அன்பு – 14 பெங்களூரின் பிரதான சாலையில் ரஞ்சன் லாவகமாக மகிழுந்தை செலுத்திக் கொண்டிருந்தான். சனிக்கிழமை சற்றே பரபரப்பு குறைந்து காணப்பட்டாலும் போக்குவரத்து நெரிசல் அதிகம்தான். அவனுக்கு
வந்ததும், “குட்டி… அசைமெண்ட் எழுதிக் குடு குட்டி. எனக்கு கை ரொம்ப வலிக்குது…” என்பான் இல்லாத கைவலியை உருவாக்கி. “இங்கிலீஷ்ல இருக்கு மனோ… போ, எனக்குத் தெரியாது…”
“அவருக்கு நான்னா ரொம்ப பிடிக்கும் ஷோபி. என்னை மட்டுமே பிடிச்சிருந்தது. என் முகத்துல எப்பவுமே சந்தோஷம் இருக்கணும்னு நினைப்பாரு. இப்போ என் கூட அவர் இல்லைதான். பட்,
வேலை முடித்து வந்த ரஞ்சன் அலுப்புத் தீரக் குளித்துவிட்டு தலையை துவட்டியபடியே வெளியே வர, அவனது விழிகள் பால்கனியில் நிலைத்தன. புதிதாய் முளைத்திருந்த வெள்ளை ரோஜா செடியைப்