Author name: Shalini Thangapandian

“சொல்லலாமே!”என்றனர் அவனது அக்காவும், மாமாவும்.  உடனே அவர்களைக் கூர்மையாகப் பார்க்கலானான் புகழேந்தி.  “உன்னோட ஆஃபீஸில் நீ வச்சிருக்கிற டெர்ம்ஸ் அண்ட் கண்டிஷன்ஸ் படியே தான் எல்லா வேலையும்

மதுபாலாவைப் பார்த்து விட்டு,”ரொம்பக் கியூட் ஆகப் பப்ளிமாஸ் மாதிரி இருக்கு இந்தப் பொண்ணு!”என்று தன் தம்பியிடம் புன்னகையுடன் தெரிவித்தாள் வெண்பா.  “ஆமாம்க்கா”எனத் தானும் மதுபாலாவைப் பார்த்து ரசனையாக

அவளைப் பார்த்து தனது விழிகள் மின்னப் புன்னகைத்து,”ஹாய் டி!”என்றிருந்தாள் மதுபாலா.  அதற்கு அவளோ,”ம்ஹ்ம். ஹாய்! நீ இப்போ தான் என் பேச்சைக் கேட்டு அதன்படி நடந்துக்கிற! குட்

உடனே தோழியிடம் தங்களது நட்பைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்ட முதலாளி தன்னிடம் கூறிய அறிவுரைகளை எல்லாம் அவளிடம் சொல்லி முடித்து விட்டிருந்தாள் மதுபாலா.  அதைக் கேட்டு விட்டு,”அப்படியா

தன்னுடன் சேர்ந்து நடந்தப் பெண்ணவளைப் பார்த்துப் புன்னகையுடன்,”உங்களுக்கு என்னோட வாழ்த்துகள் மிஸ். மதுபாலா! இன்னும் கொஞ்ச நாளில் உங்ககிட்ட ஒரு ஃபார்ம் கொடுப்போம். அதில் உங்களைப் பத்தின

மறுநாள் காலையில் தான் வேலைக்குத் தயாராகி விட்டுத் தனது தமக்கையையும் கிளப்பி விட்டுக் கொண்டிருந்தாள் சுதா. மதுபாலாவிடம் புது உடையைக் கொடுத்து அதை உடுத்தி விட்டு வரச்

அதில் சங்கடத்துடனும், குற்ற உணர்வுடனும் அவர்கள் அனைவரையும் பார்த்து விட்டு அதே நிலையில் தனது முதலாளியை ஏறிட்டுப் பார்த்தவளோ,  “ஆமாம் சார். நானும், மதுபாலாவும் பெஸ்ட் ஃப்ரண்ட்ஸ்

இதே சமயம் அந்த அலுவலகத்தில் இருந்து வெளியேறித் தனது வீட்டிற்குக் கிளம்பப் போகும் செய்தியைத் தோழிக்குக் குறுஞ்செய்தியாக அனுப்பி விட்டு அங்கேயிருந்து நடைபயணம் செய்து தனது வீட்டை