உள்ளம் – 29.3
“இந்த சாரி எதுக்குன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமா?” குமரன் குரலிலிருந்த கேலியில் சிவந்தவள், “எதுக்கோ…” என்றாள். அவள் கன்னம் இரண்டிலும் செம்மை படர்ந்தது. முகத்தை வெட்கத்துடன் அவன் மார்பில் தேய்த்தாள். […]
“இந்த சாரி எதுக்குன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமா?” குமரன் குரலிலிருந்த கேலியில் சிவந்தவள், “எதுக்கோ…” என்றாள். அவள் கன்னம் இரண்டிலும் செம்மை படர்ந்தது. முகத்தை வெட்கத்துடன் அவன் மார்பில் தேய்த்தாள். […]
குமரனுக்கு வங்கியில் கடன் வாங்கியப் பணம் கைக்கு வந்து சேர்ந்திருக்க, செங்கல் சூளை அமைப்பதற்கான பணியில் மும்மரமானான். இடம் பார்ப்பது, அதற்குத் தேவையான எந்திரங்கள் வாங்குவது என
ஒரு நொடி அவளுக்கு எதுவுமே புரிபடவில்லை. அவன் அணைப்பிற்குள் இருக்கிறோம் என்பதை தாமதமாய் உணர்ந்த ஷெண்பா, “என்ன… என்ன, எதுக்கு தேங்க்ஸ் சொன்னீங்க?” எனத் திணறலாய்க் கேட்டவளை
“ஏன் ஷெண்பா இப்படி பண்ண?” அதிர்ந்தக் குரலில் ஆதங்கம்தான் பிரதானமாய் இருந்தது. “எனக்கு நீ வேணும் குமரா, இத்தனை நாள் வெட்டி ஈகோவுக்காக பிரிஞ்சு இருந்துட்டோம். இனிமேல்
சிறிது நேரம் பேசி அவளது மனநிலையை மாற்றியவன், அவள் கையில் கொஞ்சம் பணத்தைத் திணித்தான். “இதை செலவுக்கு வச்சுக்கோ… வேற எதுவும் வேணும்னா, கால் பண்ணு. இந்த
சில நொடிகள் திவாகர் அமைதியாய் நின்றிருந்தான். ஷெண்பாவின் விசும்பல் அதிகமாகவும், அவளது கைகளைப் பிடித்துத் தன் முன்னே நிறுத்தியவன், “ஷெண்பா, ஏன் இந்த அழுகை, முதல்ல நிறுத்து!”
திவாகர் எதுவும் பேசாது விறுவிறுவென வெளியேறினான். அவன் முகத்தைப் பார்த்தே அகத்தை கணித்த ஷெண்பா, வேதனையுடன் பார்த்தாள். விக்ரம் தங்கையை அழைத்துக்கொண்டு நடக்க, மூவரும் வீட்டிற்குச் சென்று
“அப்பா!” பெரும் அலறலுடன் மனோஹரி ரங்காவினருகே செல்ல, குமரன் மீது மொத்தப் பாரத்தையும் சுமத்தியிருந்தார் மனிதர். திவாகர் கழுத்திலிருந்த மாலையைக் கழற்றிவிட்டு அவருக்கு மறுபுறம் சென்று தாங்கினான்.
“ஏன் டி இப்படி பண்ண? அவனைப் பிடிச்சிருக்குன்னா எங்கக் கிட்ட சொல்லி இருக்கலாம் இல்ல. ஒன்னுக்கு ரெண்டு பேர் இருக்கோமே! செத்துட்டோம்னு நினைச்சு நீயா கல்யாணம் பண்ணீட்டு
சாக்லேட் சாப்பிடக்கூடாதுனு இப்போ தான சொன்னேன். நான் வர்றதுக்குள்ளயும் ரெண்டு பேரும் அதுவும் நைட் டைம்ல இவ்ளோ பெரிய சாக்லேட்டை சாப்பிட்டு இருக்கிங்க” என்று ஏகமாய் முறைக்க,