காதல் 15.2
“ஓகே நாங்க அம்முவ ஹாஸ்ட்டல்ல விட்டுட்டு கிளம்புறோம்” என்று கூற, அகிலன் சம்மதமாக தலையசைத்தான். மகியும் சகோதரனிடம் பத்திரம் கூறிவிட்டு செல்ல, இரண்டு நொடிகள் கடந்து, “மாமா…” […]
“ஓகே நாங்க அம்முவ ஹாஸ்ட்டல்ல விட்டுட்டு கிளம்புறோம்” என்று கூற, அகிலன் சம்மதமாக தலையசைத்தான். மகியும் சகோதரனிடம் பத்திரம் கூறிவிட்டு செல்ல, இரண்டு நொடிகள் கடந்து, “மாமா…” […]
“இப்பவும் உங்க மகன் மேல நீங்க வச்சிருக்க நம்பிக்கையை நினைச்சு ரொம்ப ஆச்சரியமா இருக்கு அத்தை!” என்றவள் சில நொடிகள் தயங்கிப் பின் யாரிடமாவது கொட்ட வேண்டும்
காதல் 15: “நீங்க தான் அவங்களுக்கு கார்டியனா?” என்று எதிரில் இருந்தவரின் கேள்விக்கு, “ஆமா நான் தான் கார்டியன்” என்று பதில் மொழிந்துவிட்டு அவர் கொடுத்த காகிதத்தில்
சிந்து மகனின் நெற்றியில் விபூதியை வைத்தார். குமரனுக்கு பெரிதாய் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லையெனினும் தாயிற்காக வருடத்தில் பிறந்தநாளன்று கோவிலுக்கு தவறாது வந்துவிடுவான். “வாங்க மா, வீட்ல விட்டுட்டு
இரண்டு மாதங்கள் கடந்திருந்தன. நாட்கள் அதன்போக்கில் செல்ல ஆரம்பிக்க, கடமைக்கென ஒரு வாழ்க்கையை வாழ ஆரம்பித்திருந்தாள் மனோஹரி. தந்தையையும் விட முடியாது நேசித்தவனையும்விட்டுக் கொடுக்க இயலாது துடித்தக்
“தேங்க்ஸ் சார்! ப்ளீஸ் உள்ள போய் பேசலாமே…” என்று கேட்டவளுக்கு வழி விட்டு நின்றவன் அவள் உள்ளே நுழையவும் அவனும் சற்று இடைவெளி விட்டு அவளை பின்
கருப்பு நிறத்திலான வுல்லன் ஹெட்கவர் கார்டிகனை அணிந்திருந்த அந்த கருப்பு உருவம் பக்கத்து பால்கனியில் எகிறி குதித்து தன் கையில் இருந்த டூஃப்பில் பேக்கில் எதையோ ஆராய்ந்து
விரல்கள் நடுங்க அலைபேசியைக் கையில் வைத்திருந்தாள் மனோ. குமரன் இலக்கத்தை பத்து முறைக்கும் மேல் தட்டச்சு செய்து அழித்து என மனம் அந்நொடி செத்து செத்துப் பிழைத்துப்
“திவா, நீ வாயை மூடு. இது எனக்கும் என் பொண்ணுக்கும் இடையில இருக்கப் பிரச்சனை! நீ உள்ள வராத…” ரங்கா மகள் கூறிய வார்த்தையில் அது கொடுத்த
“மனோ, நீ குமரனைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கோ…” என்று ரங்கா கூறவும் மனோஹரிக்கு அகம் முழுவதும் மகிழ்ச்சி அலைகள் பரவத் தொடங்கின. விழியோரம் நீர் துளிர்க்கப் பார்த்தது. ஆனால்,