காதல் 21.2
தன்னையறியாது கூட தன்னால் குருவின் குடும்பத்திலோ குருவிற்கோ எந்த ஒரு பிரச்சனையும் வந்துவிட கூடாதுனு என்பதில் அத்தனை உறுதி இருந்தது. அறுபது லட்சம் கிட்டத்தட்ட அரை கோடியையும் […]
தன்னையறியாது கூட தன்னால் குருவின் குடும்பத்திலோ குருவிற்கோ எந்த ஒரு பிரச்சனையும் வந்துவிட கூடாதுனு என்பதில் அத்தனை உறுதி இருந்தது. அறுபது லட்சம் கிட்டத்தட்ட அரை கோடியையும் […]
காதல் 21: நாட்கள் யாருக்கும் நிற்காமல் ஒடி கொண்டிருந்தது. கவினின் சிகிச்சை முடிந்து குருவும் மகியும் ஊருக்கு திரும்பி சில பல மாதங்கள் கடந்திருந்தது. மருத்துவரின் அறிவுரைப்படி
எழுந்துவிட்டார். “தூங்கிட்டு இருந்தீங்களா பா?” எனக் கேட்டவள் தந்தை மூக்கு கண்ணாடியை எடுக்கத் தடுமாற, எட்டி எடுத்து அவருக்கு அணிந்துவிட்டாள். “தூங்கலை மனோ, சும்மாதான் படுத்திருந்தேன்!” என
குமரனின் கேலிச் சிரிப்பில் மனோஹரி அவனை முறைக்க, தொண்டையைக் கணைத்தான் அவன். இவள் அந்தப் பணத்தை எடுத்து உள்ளே வைக்க, “பக்கா பிளான்…” என்றவனின் சிரிப்பு செவியை
“அத்தை, இது என்னோட சம்பளப் பணம்தான். ஒரு வருஷமா வேலைக்குப் போன பணம். நீ சம்பாரிச்சுதான் வீட்ல நிறையப் போறதுல்லன்னு அம்மா, அப்பா ரெண்டு பேருமே சொல்லிட்டாங்க.
இவன் இருவருக்குமிடையே இருக்கும் பிணக்குகளை தீர்க்க வழி தேட, அவளோ தள்ளி தள்ளியே சென்று கொண்டிருந்தாள். அந்தக் கோபத்தைதான் காலையில் இருசக்கர வாகனத்தில் காண்பித்ததாக மனதை ஏமாற்றினான்.
கையிலிருந்த அலைபேசியில் ஏதோ காணொளியைப் பார்த்துக் கொண்டே காலாட்டியவாறு அமர்ந்திருந்தான் குமரன். ஏனோ அவன் செய்கையில் அலட்சியம் வெளிப்பட்டதாய் மனம் நம்ப, கோபத்தில் கடித்தப் பற்களுடன் அவன்
குருவும் அவள் முகம் தான் நோக்கினான். “ஹ்ம்ம்…” என்று தலையசைத்தாள். ஆனால் முகம் இன்னும் தெளிவில்லை. “மகிழ் பயப்படாத முரளி நம்பர் ஒன் கார்டியாலஜிஸ்ட். கவின் சீக்கிரமா
கவினது பார்வை தாயிடம் நிலைக்க அவள் தலை அசைத்ததும் குருவிடம் நிலைத்தது. குருவும், “வாங்கிக்கோ கவின்” என்றிட, புன்னகையுடன் இனிப்பை பெற்று கொண்டான். “பார்றா இவங்க சொன்னாதான்
குருவும் தன்னை தான் பார்க்கிறான் என்று உணர்ந்தவள் சட்டென்று முக பாவனையை மாற்றி மீண்டும் குளியலறைக்குள் புகுந்திருந்தாள். உள்ளுக்குள் சிறிதான பதட்டம். இது போல எல்லாம் யாருடைய