அன்பு 17.3
“இல்ல மனோ… எங்க மிஸ் லவ் எல்லாம் தப்புன்னு சொல்லியிருக்காங்க. அம்மாவுக்கு தெரிஞ்சா திட்டுவாங்க டா!” என்றாள் கலக்கமாய். “குட்டி… நீ அழாத. நான் இதைப் பார்த்துக்குறேன். […]
“இல்ல மனோ… எங்க மிஸ் லவ் எல்லாம் தப்புன்னு சொல்லியிருக்காங்க. அம்மாவுக்கு தெரிஞ்சா திட்டுவாங்க டா!” என்றாள் கலக்கமாய். “குட்டி… நீ அழாத. நான் இதைப் பார்த்துக்குறேன். […]
“வார்த்தைக்கு வார்த்தை அம்மா இடத்தை ஃபில் பண்ணேன்னு சொல்றீயே சந்தனா. அப்போ நான் உன் நல்லதுக்குத்தான் எதுவும் சொல்லுவேன்னு தோணலை இல்ல? ஹம்ம், உன் இஷ்டத்துக்கு தனியா
சந்தனா மௌனமாய் தன் முன்னிருந்தப் பெண்ணைக் காண, அவள் முகம் ஆழ்ந்த அமைதியில் இருந்தது. இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னே அழுது ஆர்ப்பாட்டம் செய்த பெண்ணா இவள் என
மனோ தினமும் காலை விரைவாய் எழுந்து கிளம்பி மட்டைப்பந்து விளையாட ஓடிவிடுவான். அவனுக்கு விளையாட்டிலிருந்த அளவிற்கு ஆர்வம் படிப்பில் இல்லை. கொஞ்சம் மந்தமாகத்தான் படித்தான். சந்தனாதான் அவனுக்கு
“அப்படி எதுவும் பண்ணா, நான் செத்துடுவேன் குகா…” குரல் அடைக்கக் கூறியவளை அனல் கக்கும் விழிகளால் முறைத்தவன், “செத்துடு டி… செத்துப் போ. நாலு நாள் அழுதாலும்
என்றென்றும் அன்புடன் சந்தனா கதையை முழு ஆடியோ நாவலாக கேட்டு மகிழுங்கள் மக்களே 💖🫶 லிங்க்👇, கசங்கிய முகமும் தவித்த உதடுகளும் சிவந்த விழிகளுமாய் தன் முன்னே
என்றென்றும் அன்புடன் சந்தனா கதையை முழு ஆடியோ நாவலாக கேட்டு மகிழுங்கள் மக்களே 💖🫶 லிங்க்👇, கசங்கிய முகமும் தவித்த உதடுகளும் சிவந்த விழிகளுமாய் தன் முன்னே
இத்தனை விரைவாய் யார் வந்திருக்க கூடுமென எண்ணியபடி கதவைத் திறந்தாள். “சந்தும்மா…” என குகேஷ் பின்னிருந்து பாவனா குரல் கொடுக்க, பயணப்பையுடன் அவள் முன்னே நின்றிருந்தான் ஆடவன்.
எவ்வளவு நேரம் ஆனதென்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை. அப்படியே அமர்ந்திருந்தாள். சுயம் பெற்றதும் தன்னிச்சையாக கால்கள் எழுந்து நிற்க, அறைக்குள் சென்று அவர்களது தூக்கத்தை கெடாதவாறு ஆணியில் மாட்டியிருந்த
மணி பதினொன்றைக் கடந்தும் உறக்கம் விழிகளைத் தழுவாதிருக்க, அலைபேசி திரையில் கைகளை அலையவிட்டவாறு அதில் கண்களை ஓட்டினாள் சந்தனா. தலை வேறு வலிப்பது போலொரு எண்ணம். மறுபுறம்