இதயம் 18.1
இதயம் 18 “ஏய், என்னோட பிஸ்கட்டை எடுக்காதடா!” என்று வித்யா கத்த, “ஒரே ஒரு பிஸ்கட் தானே எடுத்தேன். ரொம்ப பண்ணாதடி,” என்று முரளி அவளிடமிருந்து வாங்க […]
இதயம் 18 “ஏய், என்னோட பிஸ்கட்டை எடுக்காதடா!” என்று வித்யா கத்த, “ஒரே ஒரு பிஸ்கட் தானே எடுத்தேன். ரொம்ப பண்ணாதடி,” என்று முரளி அவளிடமிருந்து வாங்க […]
அந்தக் குரல் அவளது இதயத்தை வேகமாய் அதிரவைத்து, பூகம்பத்தைப் பூக்கச் செய்தது. வெடுக்கென அவனது கரத்திலிருந்து தன்னுடைய கையை மீட்டுக்கொண்டவள், வாகனத்திலிருந்து இறங்கி விறுவிறுவென வீட்டிற்குள் நுழைந்துவிட்டாள்.
இதயம் 17 : “போயிட்டு வரேன், மா,” என்றபடி காலணிகளை அணிந்த மலர், ரிஷியின் வீட்டை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினாள். அவளது மனமும் முகமும் நிர்மலமாக இருந்தது.
தனது பையை நெஞ்சோடு இறுக்கிக்கொண்டவள், நிமிர்ந்து அவனை நோக்கி, “ப்ளீஸ்… எதுவும் பேசாதீங்க…” என்று கெஞ்சும் பாவனையில் பார்த்திட, அவனது இதழோரம் மென்னகை துளிர்த்தது. இதுவும் பேசாமல்
இதயம் – 16 மாலை இருள் கவிழத் துவங்கியிருந்ததால், பூங்கா முருகன் கோவிலில் அவ்வளவாகக் கூட்டம் இல்லை. அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக ஆட்கள் தென்பட, தனது காலணியைக் கழற்றிவிட்டு
“ஒரே ஒரு டைம், மலர்…” என்றவனது விரல் அவளது வதனத்தை நோக்கி வர, சட்டென்று இரு கரங்களாலும் அவனைத் தள்ளியவள், கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே வந்துவிட்டாள்.
இதயம் – 15 “என்ன மலரு, நேரமாச்சு. கிளம்பாம இங்கேயே உலாத்திட்டு இருக்க?” என்று மாதவி கேட்க, “இதோ கிளம்பிட்டேன் மா,” என்ற மலர், கையில் தனது
இருவரும் ஒரு இடத்தைத் தேடி அமர, ரிஷியும் வந்து அமர்ந்தான். ஷாலினி தனக்குத் தேவையானவற்றைக் கூறிவிட்டு மலரைக் காண, மலர் உணவுப் பட்டியலைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அதனைக் கண்ட
இதயம் – 14 ஷாலினி அதிர்வும் திகைப்புமாக ரிஷியைக் கண்டு, “அண்ணா!” என்று அழைக்க, “என்ன ஷாலினி?” என்று இயல்பாகக் கேட்டபடி அவள் அருகே வந்தவன், “நான்தான்
பிறகு பேருந்து நிறுத்தம் சென்று மலரின் தோழிகளை ஏற்றிக்கொண்டு, பரிசு வாங்குவதற்காக ஒரு கடைக்கு அழைத்துச் சென்றாள். மலரின் தோழிகளுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஒரு பணக்கார வீட்டுப்