Search results

வேதம் – 18 அன்பழகன் கூறியது போல விருதுநகரில் இரண்டு பிரபல கல்லூரியிலும், மதுரையில் ஒரு கல்லூரியிலும் வேதாவிற்காக விண்ணபித்திருந்தான். ஒரு வாரத்திற்குப் பின் கலந்தாய்வு நிறைவுற, மதுரைக் கல்லூரியில்தான் வேதாவிற்கு இடம் கிடைத்திருந்தது. பயணம் செய்யும் நேரம் இரண்டு மணியத்தியாலகங்ளுக்கு மேலிருக்க...

வேதம் – 17 தன் முன்னே சிரிப்புடன் கையை நீட்டியவனை முறைக்க முயன்று தோற்றவள், அறைக்குள் நுழைந்து உடை மாற்றி வந்தாள்.‌ இன்னும் அன்பழகன் அதே இடத்தில்தான் நின்றான். “உனக்காகத்தான் வேதா வாங்கிட்டு வந்தேன்...” முகம் கொள்ளா புன்னகையுடன் கூறினான் அன்பழகன். கோபமாய் இருப்பது போல முகத்தை வைத்துக்...

வேதம் – 16 வேதவள்ளியின் பேச்சில் அன்பழகன் அதிர்ந்ததெல்லாம் ஒரே ஒரு நொடிதான். முழுதாய் தனக்கு மனைவியாய் மாறி, அதட்டலாய் பேசியவளின் முகத்தில் பார்வையைப் பதித்தவனின் இதழ்கள் பெரிதாய் விரிந்தன. ‘எந்த அலட்டலுமின்றி அழகாய் இவள் தன் கூட்டில் இணைந்து கொண்டாளே!’ ஆச்சர்யம்தான் கணவனுக்கு. இத்தனை எளிதாய்...

வேதம் – 15 நன்றாய் விடிந்திருக்க, வேதாவும் அன்புவும் ஆழ்ந்த உறக்கத்திலிருந்தனர். கலையரசி கதவைத் தட்ட, வேதவள்ளிக்கு விழிப்பு வந்துவிட்டது. எங்கிருக்கிறோம் என்பது உறைக்கவே அவளுக்கு சில கணங்கள் தேவைப்பட்டன. சோம்பலாய் மறுபுறம் திரும்பிப் படுத்தவளின் முகத்திற்கு வெகு அருகே அன்பழகனின் முகம் இருக்க...

வேதம் – 14 முதல் தொடுகை, கூசி சிலிர்த்துப் போனாள் வேதவள்ளி. வேண்டாம் என விலக்க முடியவில்லை அவளால். காயப்பட்டுப் போவான் அன்பழகன் என மனம் கொஞ்சம் அவனுக்காக யோசித்தது. “ஏன்டி இத்தனை நாள் என்னைத் தவிக்கவிட்ட?” என கேட்டவனின் இதழ்கள் அவளின் கழுத்தில் ஆழ்ந்து பதிய, நடுங்கிவிட்டாள். வார்த்தைகள் வர...

வேதம் – 13 வாழ்க்கையில் பெரிய பெரிய முடிவுகள் எல்லாம் நொடியில் மனம் எடுத்துவிடுகிறது. நின்று நிதானமாய் கையாள நேரம் எல்லாருக்கும் வாய்ப்பது இல்லையே. அந்த முடிவு நல்லதோ, கெட்டதோ, அதன் சுவடைப் பற்றித்தான் மீதவாழ்க்கையையும் வாழ வேண்டிய கட்டாயம் நிறைய பேர் வாழ்க்கையில் விரும்பியும் விரும்பாமலும்...

வேதம் – 12 முகத்தை வேறுபுறம் திருப்பி நின்றிருந்தவளின் பக்கவாட்டுத் தோற்றத்தில் மயங்கிய அன்பழகன் தொண்டையைச் செருமிக்கொண்டான். ‘ட்யூப்லைட்... ட்யூப்லைட்’ என முணுமுணுத்தவளின் உதட்டசைவைப் படித்தவன், ‘அடிப்பாவி...’ என நினைத்துவிட்டு, “மேடம், நான் ட்யூப்லைட்டாவே இருந்துட்டுப் போறேன். எதுனாலும்...

வேதம் – 11 பத்து நிமிடத்தில் முருகையாவின் வீட்டை அடைந்திருந்தான் அன்பழகன். தன் இருசக்கர வாகனத்தை எடுத்து ஓரமாய் நிறுத்திவிட்டு, விறுவிறுவென வீட்டிற்குள்ளே நுழைந்தான். முருகையா அறைக்குள் இருக்க, அம்சவேணி சமையல் கூடத்திலிருந்தார். ஏதோ சமைக்கும் வாசனை மூக்கைத் துளைக்க, புருவத்தை உயர்த்தியவன்...

வேதம் – 10 அன்பழகனின் இருசக்கர வாகன சத்தம் செவியைத் தொடவும், விழிகளைத் துடைத்துக் கொண்டே எழுந்த வேதவள்ளி உடையை சரிசெய்து கொண்டாள். அலைப்பேசியையும் கைப்பையையும் மட்டும் எடுத்துக் கொண்டவள் கூடத்திற்கு வர, முருகையாவும் அம்சவேணியும் ஆளுக்கொரு புறம் அமர்ந்திருந்தனர். முருகையா முன்பு சென்று...

வேதம் – 9 வேதவள்ளி பேருந்துநிலையம் அடைந்து பத்து நிமிடங்கள் கடந்தும், அவளிருப்பிடத்திற்குச் செல்லும் பேருந்து வரவே இல்லை. நேரத்தைப் பார்த்தவள், எழுந்து நின்றாள். கண்ணெல்லாம் இருட்டிக்கொண்டு வந்தது பெண்ணுக்கு. தானியிலே சென்றுவிடலாம் என்றெண்ணி சாலையில் இறங்கியவளின் முன்பு, மகிழுந்து ஒன்று வந்து...

வேதம் – 8 அந்த மாதத்தின் கடைசி வெள்ளிக்கிழமை அது. மனதில் ஆயிரம் குழப்பங்கள், சஞ்சலங்கள் இருக்க, அதையெல்லாம் கடவுளிடம் இறக்கி வைத்து முறையிடலாம் என எண்ணினாள் வேதவள்ளி. அதனாலே விரைவாக எழுந்து குளித்து வேலையை முடித்தவள், உணவு உண்ணவில்லை‌. நேரம் கடந்துவிட, மதியம் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என...

வேதம் – 7 வணிகவளாகத்தின் வாயிலில் நின்று எட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த வேதவள்ளியின் விழிகள் முழுவதும் பயம் படர்ந்திருந்தது. முருகையா அன்பழகனிடம் செல்லும் வேகமே அவரது மனதை எடுத்துரைக்க, முகம் முழுவதும் பதற்றம் விரவியது. ஏற்கனவே அன்பழகன் தன் வீட்டு மக்களைப் பற்றித் தன்னிடமே குறை கூறுவான்...

வேதம் – 6 முத்துக்கிருஷ்ணன் மகனை எரித்துவிடுவது போல பார்த்தார். வத்சலா அன்பழகன் கையில் பட்டென்று ஒரு அடியை அடித்தார். “ஏன் டா, அந்தப் பொண்ணு பின்னாடி போக மாட்டேன்னு எழுதித் தர சொன்னா, என்ன எழுதி வச்சிருக்க நீ?” அறிவழகன் கூட அன்பழகன் செயலில் கோபம்கொண்டான். இனிமேல் வேதவள்ளியின் பின்னே...

வேதம் – 5 மறுநாள் காலை காவல்நிலையத்தில்தான் விடிந்திருந்தது வேதவள்ளிக்கு. அவளிடம் ஒரு வார்த்தைக் கூட நடந்ததை விசாரிக்காத முருகையா, காலையிலே மனைவி மற்றும் மகனுடன் காவல் நிலையம் சென்றுவிட்டார். வேதவள்ளியும் அவர்களுடன்தான் சென்றாள். அழுதழுது முகமெல்லாம் சிவந்திருந்தது பெண்ணுக்கு. இமைகள் தடித்து...

வேதம் – 4 வேதவள்ளி வீட்டிற்குள் நுழைய, அம்சவேணி அமைதியாகத் தொலைக்காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, எழிலரசன் அவரருகே அமர்ந்திருந்தான். இவளைப் பார்த்ததும் முறைத்தவன், தலையைத் திருப்பிக்கொள்ள, எதுவும் கூறாது அறைக்குள் நுழைந்துவிட்டாள். உள்ளே பயம் அப்பிக்கிடந்தது பெண்ணுக்கு. உடைமாற்றி தன்னைச்...

வேதம் - 3 ‘நான் பேசிட்டு இருக்கேன். இவ எங்கப் பார்க்குறா?’ என எண்ணிய அன்புவின் விழிகள் வேதவள்ளி பார்க்கும் திசையில் பயணித்தன. அவர்கள் இருவரையும்தான் நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் எழிலரசன். அவனைக் கண்டதும் ஆடவன் இதழ்கள் கேலியாக வளைந்தன. கையை மடக்கியவன், “என்ன டா, ஏற்கனவே வாங்குனது...

வேதம் - 2 மனதே இல்லாது வீட்டிற்குள் நுழைந்தவனை வத்சலா கேள்வியாகப் பார்க்க, “குளிச்சுட்டு வந்து சாப்பிட்றேன் மா...” என அறைக்குள் நுழைந்துவிட்டான் அன்பழகன். குளித்து முடித்து உணவுண்ண அமர்ந்தவனுக்கு உணவைப் பரிமாறியவர், “எங்கடா போய்ட்டு வர்ற?” என வினவினார். அவர் கேள்விக்குப் பதிலளிக்காதவன்...

வேதம் - 1 அதிகாலை நான்கு மணி, எங்கும் இருள் சூழ்ந்திருக்க, பளிச்சென மஞ்சள் விளக்கின் ஒளியில் மிளிர்ந்தது அந்தக் கட்டிடம். பாண்டியன்நகர் காவல்நிலையம், விருதுநகர் எனப் பெரிதாய் பெயர் பொறிக்கப்பட்டிருக்க, முகப்பில் ஒரு மரமேஜையில் அமர்ந்தவாறு உறங்கிக்கொண்டிருந்தார் காவலர் ஒருவர். வாயிலைக் கடந்து...