Search results

Chap - 19 க்ளாஸியோ, தி எர்த் ப்யூர் பார்ம் ஹோட்டல்ஸ் – மாலை 4.30 மணி. அரண்மனை போன்ற அமைப்பில் நாற்பது ஏக்கர் பரப்பளவில் பதினைந்து மாடிகளும் 650 அறைகள் கொண்ட அந்த மாளிகையை விளக்குகளாலும், அந்திக்காலைப் பொழுதில் ஆதித்தியனின் சுட்டெரிக்காத பொன் கதிர்களும் பிரகாசத்தை வழங்கும் வண்ணம்...

வண்டியை ஆதி ஓட்ட அவன் பின்னே அமைதியாய் அமர்ந்தவள் அவன் எப்பொழுது வேகமாக வண்டியை செலுத்துவானென்று ஆர்வமாய் இருக்க அவனோ வண்டியை நாற்பது கி.மீ வேகத்திற்கு மேலாக செல்வேனா என்று உருட்டினான்... "ஏன் ஆதி நீங்க இதுக்கு முன்னாடி யார்மேல அச்சும் வேகமா போய் இடிச்சு கொன்னுட்டீங்களா?" இவளுக்கு மட்டும்...

chap - 18 அன்றோடு மூன்று நாட்கள் கடந்திருந்தது காவல் நிலையத்தில் நடந்த சம்பவங்கள் நிகழ்ந்தேறி. எவரிடமும் ஒரு வார்த்தை கூட அதை பற்றி வாய் மொழியவில்லை அவன். இன்று நடு இரவில் ஆள் அரவமற்ற ஒரு பாலத்தில் நின்று ஆனந்த கூத்தாடுகின்றான். "டேய் தண்ணி போடாமயே இந்த ஆட்டம் ஆடுறியேடா. கீழ இறங்கு"...

"ஒகே அப்ப எதுக்கு இங்க கூட்டிட்டு வந்த?" ஆதவன் கேள்விகளை கேட்க ஆரமித்த பொழுது அங்கே அவன் நண்பன் ஒருவன் வக்கீலுடன் வர அவன் பின்னாலே ஜெயன் பதட்டத்துடன் வந்தான்... "சார் அவரு கஞ்சா வித்துருக்காரு அவர் பாக்கெட்ல இருந்து நானே எடுத்தேன்" என்றான் ஒரு வித தைரியத்தை வரவழைத்து... "ஆதாரம் எடு" திருட்டு...

அத்தியாயம் – 17 "டேய் என்னடா நெனச்சிட்டு இருக்கான் உன் சார் மொத அவன்ட்ட போன குடு" கடும் கோவத்தில் ஆதவன் ஜெயனை திட்ட ஒரு வாறு அவனுக்கு ஆதியை பற்றி தெரிந்திருக்கும் என்று யூகித்தான் ஜெயன். "சார் மீட்டிங்ல இருக்காரு சார் எப்ப மீட்டிங்ன்னு தெரியாது" "நைட் 2 மணிக்கு எந்த கிறுக்கண்டா மீட்டிங்...

ஆதியின் பேச்சு கேட்டும் அவன் புறம் திரும்பாமல், “போய் அவனை தொறந்து விடு” என்றான் ஆணையாய் மூர்க்கமான குரலில்... “சார் லாக்கர்ல இருக்க கிரிமினல இப்டி வெளிய விட முடியாது சார்” என்றான் அந்த இன்ஸ்பெக்டர் பயத்துடன். “ஓ அப்ப எப்.ஐ.ஆர் எடு” ஒரு நடுக்கத்துடன், “இல்ல சார் எப்.ஐ.ஆர் இன்னும் போடல” “ஒகே...

அத்தியாயம் – 17 “டேய் என்னடா நெனச்சிட்டு இருக்கான் உன் சார் மொத அவன்ட்ட போன குடு” கடும் கோவத்தில் ஆதவன் ஜெயனை திட்ட ஒரு வாறு அவனுக்கு ஆதியை பற்றி தெரிந்திருக்கும் என்று யூகித்தான் ஜெயன். “சார் மீட்டிங்ல இருக்காரு சார் எப்ப மீட்டிங்ன்னு தெரியாது” “நைட் 2 மணிக்கு எந்த கிறுக்கண்டா மீட்டிங்...

கை, கால்களில் இருந்த வலியையும் தாண்டி அவன் ஸ்பரிசம் பட்ட இடம் மின்னலை பாய்ச்சியது அவள் முதுகு தண்டு வரை. அவளது உடலின் நாடகத்தை உணர்ந்தவன் ஆசையாய் அவளை பார்க்க தனது கையை ஆராய்ந்தவாறு கண்களை துடைத்து நின்றாள்... அவனை பார்த்திருந்தால் அதிலிருந்த காதலை அறிந்திருக்க வாய்ப்பு கிட்டி இருக்கும்...

Chap – 16 ஒவ்வொரு பாரா பராக்கு கமெண்ட் இருக்கனும் சொல்லிட்டேன்... தட்’ஸ் ஆர்டர்.... 😁🤭 காலையிலிருந்து சிடு சிடுத்த முகத்துடன் வலம் வந்தவனை துளியும் அங்கிருந்தவர்களுக்கு புடிக்க வில்லை... கண்டிப்பை மட்டுமே தனது தொழிலாளர்களுக்கு தருபவன் இன்று அனைத்தையும் மீறி கோவத்தை, எரிச்சலை...

“யு ஆடட் சம்திங் டு இட் டோன்ட் ளை (அதுல என்னமோ சேத்த பொய் சொல்லாத)” தனது கழுத்தில் அணிந்திருந்த தங்க சங்கிலியை அவனிடம் ஒப்படைக்க அவனும் வேகமாக ஒரு சிறிய பாக்கெட்டை அவனிடம் கொடுத்த நேரம் சரியாக அவனுக்கு பின்னே வந்த ஆதியை பார்த்தவன், “சாரி ஜென்டில் மேன்” என்று நகர அவனது கையை பிடித்து மன்றாட...

Chap – 15 செவி மடல்களை கிழிக்கும் அளவிற்கு மேல்நாட்டு பாடல் பின்னணியில் ஒலித்துக்கொண்டிருக்க தன் முன்னே இருந்த மதுபானத்தை தொடவும் கை கூசியது ஆனாலும் மனம் அதை ஏற்க கூறி அழுத்தம் கொடுத்தது... கண்கள் கூசும் டிஸ்கோ விளக்குகள் அவ்வவ்வபொழுது மின்னி மறையும் நேரம் தன்னை சுற்றி இருந்த மனிதர்களை...

உதய் மீதி பேசி முடிக்கும் முன் கெளதம் ஆதியின் கணத்தில் ஓங்கி அரைத்திருந்தான். அந்த அரை உதய்யின் பேச்சையே தடுக்கும் அளவிற்கு இருந்தது… உடலில் இருந்த இறுக்கம் எல்லாம் தளர்ந்து நின்றவனை ஆதுரமாய் பார்த்து, “உன் உழைப்பு மொத்தமும் இரக்கம்னு பேருல செத்துருச்சுடா… வா போகலாம்” “பேசுறது அவன் இல்லடா இவன்...

அத்தியாயம் – 14 “நூத்தி ஏழு… நூத்தி எட்டு” அந்தச் சிறிய மருத்துவமனையின் அறையில் குறுக்கும் நெடுக்கும் நடந்துக்கொண்டிருந்தான் ஆதி… அதைச் சரியாகக் கணக்கு எடுத்துக்கொண்டிருதான் தமிழ்… “மச்சி நூத்தி எட்டு வேண்டுதல் ஓவர் இப்ப ஒக்காரு” அந்த அறையில் இருந்த சிறியத் தொலைக்காட்சியில் செய்திகளைப்...

"ஏண்டா நீ எப்ப பாத்தாலும் அடுப்புல ஒக்காந்த மாதிரி சூடா இருப்ப அதுக்கு நான் என்ன பண்றது?" - ஹரி "ஆமா எனக்கு வேற வேலை இல்ல அடுப்புல போய் ஒக்காந்துக்குறதுக்கு... நீ எதுக்குடா இப்புடி திருடன் மாதிரி என்கிட்ட இருந்து பயந்து பயந்து ஓடுற" - விஷ்ணு "ஓ உன்ன பாத்து பயப்புடுறேன்னு வேற உனக்கு எண்ணம்...

chap - 13 வேர்க்க விறுவிறுக்க மருத்துவமனை வாயிலை அடைந்த ஆதவன் அங்கிருந்த ரிசப்ஷன் ஏரியாவில் ஆதியின் அறை எண்ணை கேட்டு ஓடினான் அறையை நெருங்கி இருந்த நேரம் கண்ணில் பட்ட ஜெயனை பார்த்து அதிர்ந்து சிலையாய் உறைந்தான்... ஆதவனை பார்த்த ஜெயன், "மார்னிங் சார்" அந்த குரலில் ஒரு நடுக்கம் தெரிந்தது...

அவ்வ்ளவு தான் அதற்கு அடுத்து அவன் அழைப்பை எடுக்கவில்லை... சோர்ந்த முகத்துடன் வீட்டிற்கு சென்றவள் வீட்டில் இருந்த சந்தோசத்தை கூட முழுமையாய் அனுமதிக்காது முன்னே வைத்த அவளது பிரியமான இட்லியை கூட பேறுக்காக கொறித்தாள்... அதிகாலை விடியலுக்காகவே இரவு முழுவதும் விழித்திருந்தவள் வழக்கத்தை விட வேகமாக...

Chap – 12 கேரக்டர்-ல டவுட் இருக்கவங்களுக்கு இந்த கிளாரிஃபிகேஷன் (highlighted persons are very important persons of the story) : ஆதி கேசவன் – ஹீரோ உதய் மாதவன் – ஹீரோ யாழினி – ஹீரோயின் மணிமேகலை – ஹீரோயின் ஆதவன், தமிழ், கெளதம் – உதய் மற்றும் ஆதியின் நண்பர்கள் காயத்திரி –...

“மச்சான் இது யோசிக்கிறவங்களுக்கு நீ அமைதியா நின்னு வேடிக்கை பாரு போ” “சாமியோவ் சாத்துக்குடி ஜூஸ் கூட நல்லாதான் போடுற” ஒரு சொட்டு விடாமல் குடித்து முடித்த கெளதம் அந்த கடைக்காரர் குப்புசாமியை பாராட்டினான்... “பச்சை தண்ணி கூட வைக்க தெரியாதவன்லாம் என்ன பேசுறான்... மொத அந்த பாக்கி ரெண்டாயிரத்தை தா...

“என்னது பாக்ஸிங்-ஆ” ஹரி வாயை பிளந்து ஆதியை பார்த்தான், “நல்ல வேலை உனக்கு ஹெல்ப் பன்றேன்னு நான் நடுவுல வரலடா” நிம்மதி பெருமூச்சுடன் ஆனந்தமாக ஹரி விஷ்ணுவின் காதில் முணுமுணுக்க விஷ்ணு அவனை தீ பார்வை பார்த்தான்... “என்ன இன்னும் உனக்கு தனியா பத்திரிகை வாசிக்கணுமா கெளம்பு மொத” என்று ஹரியையும்...